Są gry, które po kilku latach zaczynają wyglądać jak produkt swojej epoki. Widać starsze tekstury, prostsze animacje albo rozwiązania projektowe, które kiedyś robiły wrażenie, a dziś trochę trącą myszką.
Ghost of Tsushima ma z tym zaskakująco mały problem.
Wersja PC pojawiła się 16 maja 2024 roku jako Ghost of Tsushima Director’s Cut. Za port odpowiadało Nixxes Software, czyli studio, które wcześniej przenosiło na komputery między innymi inne duże produkcje PlayStation.
W 2026 roku trudno już mówić o premierowej ciekawostce. To po prostu pełnoprawna wersja gry na PC, z dodatkiem Iki Island, trybem Legends oraz zestawem funkcji przygotowanych specjalnie pod komputery.
I właśnie dzisiaj łatwiej ocenić ją bez całego szumu towarzyszącego debiutowi.
Czy opowieść o Jinie Sakai nadal robi wrażenie? Tak.
Czy otwarty świat nadal potrafi zatrzymać człowieka na środku drogi tylko dlatego, że słońce przebija przez czerwone liście?
Niestety też tak. Plan „zagram pół godziny” nadal bywa bardzo naiwny.
Ghost of Tsushima PC – najważniejsze informacje
| Element | Informacja |
|---|---|
| Pełna nazwa | Ghost of Tsushima Director’s Cut |
| Premiera na PC | 16 maja 2024 |
| Oryginalny producent | Sucker Punch Productions |
| Port PC | Nixxes Software |
| Wydawca | PlayStation Publishing |
| Gatunek | Przygodowa gra akcji z otwartym światem |
| Główna kampania | Tak |
| Dodatek Iki Island | W zestawie Director’s Cut |
| Tryb Legends | Tak, tryb kooperacyjny online |
| Ultrawide | Obsługa szerokich proporcji ekranu |
| DLSS / FSR / XeSS | Tak |
| Odblokowany FPS | Tak |
| Sterowanie | Mysz i klawiatura oraz kontrolery |
Najważniejsze jest jedno: wersja komputerowa nie jest okrojonym portem.
Dostajemy pełną historię, rozszerzenie Iki Island i większość tego, czego można oczekiwać po współczesnym wydaniu PC.
O czym właściwie jest Ghost of Tsushima?
Akcja rozgrywa się pod koniec XIII wieku podczas mongolskiej inwazji na japońską wyspę Cuszimę.
Głównym bohaterem jest Jin Sakai, samuraj, który przeżywa katastrofalną bitwę i staje przed niezbyt wygodnym problemem.
Klasyczne samurajskie metody nie wystarczają.
Wróg ma przewagę liczebną, działa brutalnie i nie zamierza przestrzegać zasad pojedynku.
Jin zaczyna więc robić rzeczy, których wcześniej prawdopodobnie sam by nie zaakceptował. Skrada się. Atakuje z ukrycia. Używa narzędzi kojarzących się bardziej z zabójcą niż szlachetnym wojownikiem.
I właśnie na tym konflikcie zbudowana jest znaczna część historii.
Nie chodzi tylko o pytanie, czy Jin pokona Mongołów.
Chodzi o to, kim będzie, kiedy już skończy.
Samuraj kontra Duch
Ghost of Tsushima daje graczowi dwa podstawowe style działania.
Możesz wejść przez główną bramę i wyzwać przeciwników na pojedynek.
Albo wejść przez dach, zgasić światło, rzucić kunai i sprawić, że połowa obozu nawet nie zrozumie, co się właściwie wydarzyło.
Gra nazywa ten drugi sposób drogą Ducha.
Mechanicznie oba style dobrze się uzupełniają.
Nie musisz deklarować klasy postaci. Nie ma ekranu z pytaniem: samuraj czy skrytobójca?
Po prostu reagujesz na sytuację.
Jeśli przeciwników jest trzech, można wejść w honorową konfrontację.
Jeśli jest ich piętnastu, a obok stoi dwóch łuczników i wielki wojownik z tarczą… cóż. Honor brzmi trochę mniej kusząco.
Walka mieczem nadal jest największą siłą gry
Ghost of Tsushima nie jest symulatorem szermierki. Nie próbuje też kopiować gier typu Souls jeden do jednego.
System walki jest bardziej przystępny, ale ma własny rytm.
Trzeba blokować, parować, unikać i przełączać postawy w zależności od rodzaju przeciwnika.
Innej postawy użyjesz przeciwko wojownikowi z tarczą, innej przeciwko włócznikowi, a jeszcze innej przeciwko dużemu przeciwnikowi.
Brzmi jak dodatkowa komplikacja.
Po kilku godzinach zaczynasz jednak zmieniać postawę niemal automatycznie.
I wtedy walka naprawdę zaczyna płynąć.
- Stone Stance dobrze sprawdza się przeciwko miecznikom,
- Water Stance pomaga walczyć z przeciwnikami wyposażonymi w tarcze,
- Wind Stance jest przydatny przeciw włócznikom,
- Moon Stance radzi sobie z cięższymi przeciwnikami,
- perfect parry pozwala błyskawicznie odwrócić sytuację,
- Ghost Weapons dają przewagę, gdy uczciwa walka przestaje być rozsądna.
Najlepsze momenty pojawiają się wtedy, gdy wszystkie te elementy łączą się w jedną sekwencję.
Parowanie.
Zmiana postawy.
Dwa cięcia.
Unik.
Strzała w łucznika stojącego dalej.
I nagle cała grupa przeciwników leży na ziemi.
Nie potrzebujesz licznika combo. Sam wiesz, że wyglądało dobrze.
Standoff nadal daje mały zastrzyk adrenaliny
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów gry są standoffy.
Jin staje naprzeciw przeciwnika, kamera się zbliża, a ty czekasz na właściwy moment.
Za wcześnie – dostajesz cios.
Za późno – również.
Idealny timing pozwala przeciąć przeciwnika jednym ruchem.
Mechanika jest bardzo prosta, ale wizualnie świetnie pasuje do całej samurajskiej estetyki.
Po kilkudziesięciu godzinach nadal trudno przejść obok grupy Mongołów i nie pomyśleć: dobra, jeszcze jeden standoff.
Ghost of Tsushima PC daje więcej miejsca na jakość obrazu
Największą techniczną przewagą wersji komputerowej jest elastyczność.
Na odpowiednio mocnym sprzęcie możesz grać przy wysokiej liczbie klatek, w dużej rozdzielczości i na bardzo szerokim monitorze.
Gra obsługuje między innymi DLSS, FSR oraz XeSS, a także rozwiązania związane z generowaniem dodatkowych klatek na kompatybilnym sprzęcie.
To szczególnie przydatne przy wysokich rozdzielczościach.
Ghost of Tsushima jest grą, w której ładny obraz naprawdę ma znaczenie.
Nie dlatego, że trzeba liczyć źdźbła trawy.
Po prostu cały świat został zbudowany jako seria pocztówkowych kadrów.
Jakie wymagania ma Ghost of Tsushima PC?
Wymagania zależą od rozdzielczości i oczekiwanej liczby klatek.
Gra potrafi działać na dość wiekowym sprzęcie przy niższych ustawieniach, ale przy 1440p lub 4K wymagania wyraźnie rosną.
| Profil | Orientacyjny cel | Przykładowa klasa sprzętu |
|---|---|---|
| Minimum | 720p, około 30 FPS, bardzo niskie ustawienia | Starszy czterordzeniowy CPU, GTX 960 / RX 5500 XT |
| Medium | 1080p, około 60 FPS | Procesor klasy Ryzen 5 3600 / Core i5, RTX 2060 / RX 5600 XT |
| High | 1440p, około 60 FPS | Mocniejszy CPU, RTX 3070 / RX 6800 |
| Very High | 4K, około 60 FPS | Wysokiej klasy CPU i GPU pokroju RTX 4080 / RX 7900 XT |
Potrzebny jest także SSD, co przy współczesnych dużych grach nie powinno już nikogo specjalnie dziwić.
W praktyce dobrze ustawione skalowanie obrazu potrafi sporo uratować.
Nie zawsze trzeba ustawiać wszystko na maksimum tylko dlatego, że suwak istnieje.
1080p nadal wygląda bardzo dobrze
Ghost of Tsushima nie wymaga monitora 4K, by robić wrażenie.
To ważne, bo czasem przy portach gier PlayStation powstaje wrażenie, że dopiero najdroższy komputer pokazuje ich prawdziwe oblicze.
Tutaj nie.
W 1080p na wysokich ustawieniach obraz nadal wygląda bardzo dobrze, a większa płynność często daje więcej niż podbijanie każdej opcji graficznej.
Przy 60 FPS walka jest przyjemniejsza i bardziej responsywna.
Przy jeszcze wyższej liczbie klatek różnica jest szczególnie widoczna podczas szybkiego obracania kamery i pojedynków.
Ultrawide pasuje do Cuszimy niemal idealnie
Obsługa monitorów 21:9 oraz jeszcze szerszych proporcji to jedna z tych funkcji, które na papierze wyglądają jak techniczny szczegół.
Potem jedziesz konno przez pole wysokiej trawy i zmieniasz zdanie.
Świat Ghost of Tsushima jest szeroki, otwarty i oparty na krajobrazie.
Dodatkowa przestrzeń po bokach świetnie współgra z takim projektem.
Widok morza, gór i pól naprawdę korzysta na ultrawide.
To nie poprawia mechaniki.
Ale bardzo poprawia „wow”.
Wiatr zamiast wielkiej strzałki na ekranie
Jedną z najbardziej eleganckich decyzji projektowych jest Guiding Wind.
Zamiast cały czas patrzeć na minimapę, możesz wywołać podmuch wiatru wskazujący kierunek celu.
Trawa się ugina.
Liście lecą w odpowiednią stronę.
Drzewa reagują.
I po prostu jedziesz.
To jeden z tych pomysłów, które po latach nadal wydają się świeże.
W wielu grach otwarty świat kończy się obserwowaniem ikon na mapie.
Tutaj twórcy próbują przenieść część nawigacji bezpośrednio do świata.
Ptaki i lisy robią za GPS. Serio
Ghost of Tsushima ma jeszcze jeden nietypowy sposób prowadzenia gracza.
Złote ptaki potrafią kierować do interesujących miejsc.
Lisy prowadzą do kaplic Inari.
Niektóre punkty orientacyjne są po prostu widoczne w oddali.
W praktyce sprawia to, że eksploracja jest trochę bardziej organiczna.
Nie zawsze otwierasz mapę.
Czasem widzisz coś ciekawego i zbaczasz z drogi.
Piętnaście minut później nie pamiętasz już, dokąd właściwie jechałeś.
Klasyka dobrego otwartego świata.
Wyspa nie jest gigantyczna i to działa na jej korzyść
Ghost of Tsushima ma duży świat, ale nie próbuje pobić rekordu powierzchni.
To dobry kierunek.
Regiony są wystarczająco duże, by dawać poczucie podróży, ale dystanse rzadko zamieniają się w męczące dziesięciominutowe przejazdy między ikonami.
Fast travel również działa bardzo sprawnie.
W rezultacie można spokojnie eksplorować, ale kiedy chcesz po prostu kontynuować zadanie, gra nie utrudnia życia.
Nie każda aktywność poboczna jest równie ciekawa
Tu pojawia się największy problem Ghost of Tsushima.
Świat jest piękny.
Ale jego aktywności potrafią się powtarzać.
Lis prowadzi do kaplicy.
Bambusowa próba sprawdza refleks.
Haiku daje chwilę spokoju.
Gorące źródła zwiększają maksymalne zdrowie.
Potem znów lis.
I kolejny.
Na początku działa to świetnie.
Przy próbie wyczyszczenia mapy w stu procentach struktura zaczyna być bardziej widoczna.
- Fox Dens prowadzą do kaplic Inari,
- Bamboo Strikes sprawdzają szybkie wciskanie kombinacji przycisków,
- Hot Springs zwiększają maksymalny poziom zdrowia,
- Haiku pozwalają zdobywać kosmetyczne nagrody,
- Shinto Shrines wymagają krótkiej eksploracji i wspinaczki,
- Mythic Tales prowadzą do jednych z ciekawszych nagród i historii pobocznych.
Najlepsza rada?
Nie próbuj robić wszystkiego tylko dlatego, że na mapie została ikona.
Gra jest znacznie przyjemniejsza, kiedy eksplorujesz naturalnie.
Mythic Tales to poboczne zadania, których szkoda pomijać
Jeśli główna kampania jest kręgosłupem gry, Mythic Tales są jej najlepszym dodatkiem.
To bardziej rozbudowane opowieści związane z legendarnymi wojownikami, technikami i przedmiotami.
Często prowadzą przez nietypowe lokacje, kończą się ciekawym pojedynkiem albo odblokowują nową zdolność.
Właśnie te zadania najczęściej przypominają krótkie samurajskie legendy.
Jeżeli nie planujesz czyścić całej mapy, Mythic Tales i tak warto robić.
Pojedynki jeden na jednego są małymi filmami samurajskimi
Duels to jedne z najbardziej efektownych momentów całej gry.
Nie ma grup przeciwników.
Nie ma kunai.
Nie ma granatów dymnych.
Jesteś ty, przeciwnik i miecz.
Kamera schodzi niżej, muzyka cichnie, a arena zwykle wygląda podejrzanie dobrze.
Płatki kwiatów.
Deszcz.
Jesienne liście.
Albo wysokie trawy poruszane przez wiatr.
Mechanicznie to nadal normalna walka, ale prezentacja robi ogromną różnicę.
Tryb Kurosawy nadal ma sens, choć nie dla każdego
Gra oferuje specjalny czarno-biały filtr inspirowany klasycznymi filmami samurajskimi Akiry Kurosawy.
Zmienia obraz, dodaje ziarno oraz modyfikuje część dźwięku.
Wygląda fantastycznie na screenach.
Przez całą kampanię?
Tu już zależy od gracza.
Kolory są bardzo ważnym elementem świata Ghost of Tsushima. Czerwone klony, złote lasy, niebieskie niebo i zielone pola tworzą sporą część atmosfery.
Po przełączeniu na czarno-biały obraz trochę tego tracimy.
Ale na drugie przejście albo kilka konkretnych misji tryb potrafi stworzyć świetny klimat.
Iki Island nie wygląda jak DLC doklejone na siłę
Director’s Cut zawiera rozszerzenie Iki Island.
Jin trafia na nową wyspę, gdzie mierzy się z kolejną grupą Mongołów oraz własną przeszłością.
Dodatek jest bardziej osobisty niż część głównej historii.
Dowiadujemy się więcej o rodzinie Sakai i wydarzeniach, które ukształtowały Jina.
Dochodzi nowy region, przeciwnicy, zadania i dodatkowe elementy wyposażenia.
Najlepiej nie ruszać tam od razu przy pierwszej możliwej okazji.
Fabularnie Iki Island działa lepiej, kiedy zna się już sporą część podstawowej historii.
Legends daje zupełnie inny rodzaj gry
Ghost of Tsushima: Legends to kooperacyjny tryb online osadzony w bardziej fantastycznej wersji świata.
Pojawiają się demony, nadnaturalni przeciwnicy i klasy postaci.
To znacznie mniej historyczne doświadczenie.
I właśnie dlatego potrafi być ciekawym oddechem od kampanii.
W Legends można grać w misje kooperacyjne, survival oraz bardziej wymagającą zawartość przygotowaną dla zgranej grupy.
Na PC część funkcji sieciowych wiąże się z usługami PlayStation, więc osoby zainteresowane wyłącznie kampanią single player powinny odróżniać wymagania trybu fabularnego od funkcji multiplayer.
Mysz i klawiatura czy pad?
Oba rozwiązania działają dobrze.
Mysz daje dużą precyzję przy korzystaniu z łuku.
Klawiatura ma dużo przycisków, więc na początku kombinacje mogą wymagać przyzwyczajenia.
Pad jest bardziej naturalny w walce mieczem i podczas eksploracji.
Jeśli masz kontroler DualSense i grasz przewodowo, możesz korzystać z jego bardziej zaawansowanych funkcji, takich jak haptyka i adaptacyjne triggery.
Nie jest to obowiązkowe.
Ale galop konia czy napięcie łuku z takim kontrolerem mają trochę więcej charakteru.
Czy Ghost of Tsushima PC ma problemy techniczne?
Żaden duży port PC nie jest całkowicie odporny na błędy.
Ghost of Tsushima również otrzymywało aktualizacje poprawiające stabilność, kompatybilność, wydajność i działanie konkretnych konfiguracji sprzętowych.
Po dłuższym czasie od premiery sytuacja jest oczywiście bardziej dojrzała niż w pierwszych dniach.
Warto jednak pamiętać, że PC to tysiące kombinacji procesorów, kart, sterowników i systemowych ustawień.
Jeśli pojawiają się problemy, dobrze zacząć od sterowników GPU, wyłączenia zbędnych nakładek i sprawdzenia ustawień skalowania obrazu.
Ghost of Tsushima PC kontra wersja konsolowa
Treść pozostaje zasadniczo ta sama.
Największa przewaga komputera to możliwość dopasowania gry do sprzętu.
Możesz celować w więcej klatek.
Możesz grać na ultrawide.
Możesz używać myszy.
Możesz dobierać skalowanie i jakość poszczególnych elementów.
Na konsoli dostajesz prostsze doświadczenie: uruchamiasz i grasz.
Na PC dostajesz więcej kontroli.
To klasyczny układ.
Co zestarzało się najmocniej?
Nie grafika.
Nie walka.
Najbardziej widać wiek w strukturze otwartego świata.
Ghost of Tsushima powstało jeszcze w okresie, kiedy duże gry chętnie rozrzucały po mapie wiele drobnych aktywności do zaliczenia.
Dziś część graczy ma już lekką alergię na mapę pełną symboli.
Na szczęście gra ma bardzo dobrą prezentację i mechanikę podróżowania, więc problem nie jest tak dotkliwy jak w niektórych innych produkcjach.
Ale jeśli ktoś próbuje zdobyć wszystko, może poczuć powtarzalność.
Co nadal działa znakomicie?
- walka mieczem jest czytelna i satysfakcjonująca,
- świat nadal należy do najładniejszych otwartych lokacji w grach akcji,
- Guiding Wind ogranicza konieczność ciągłego patrzenia na minimapę,
- pojedynki jeden na jednego mają świetną prezentację,
- Iki Island dobrze rozwija historię Jina,
- wersja PC daje szeroki zestaw opcji graficznych,
- odblokowana liczba klatek bardzo dobrze pasuje do szybkiej walki.
Czy fabuła naprawdę jest taka dobra?
Nie jest szczególnie skomplikowana.
I to nie jest wada.
Ghost of Tsushima opowiada dość prostą historię o obowiązku, honorze, rodzinie i zmianie.
Najciekawsze momenty wynikają głównie z relacji Jina z innymi postaciami.
Lord Shimura reprezentuje świat zasad, w którym Jin został wychowany.
Yuna pokazuje bardziej praktyczne podejście do przetrwania.
Inne postacie mają własne historie, które często nie kończą się tak, jak można oczekiwać.
Dialogi bywają spokojne, czasem wręcz oszczędne.
Nie każda scena próbuje wycisnąć łzy.
I dzięki temu te mocniejsze momenty działają lepiej.
Czy trzeba znać japońską historię?
Nie.
Gra korzysta z historycznego punktu wyjścia, ale nie jest podręcznikiem.
Twórcy pozwalają sobie na sporo artystycznej swobody, szczególnie w uzbrojeniu, zachowaniu postaci i konstrukcji samej opowieści.
Można wejść bez żadnej wiedzy o XIII-wiecznej Japonii i spokojnie zrozumieć fabułę.
Jeżeli jednak ktoś lubi historię, pewne elementy mogą zachęcić do późniejszego sprawdzenia, jak wyglądała prawdziwa mongolska inwazja.
Ile czasu zajmuje Ghost of Tsushima?
To zależy od stylu gry.
Sama główna historia może zająć kilkadziesiąt godzin.
Jeśli robisz zadania poboczne, Mythic Tales, eksplorujesz mapę i później przechodzisz Iki Island, czas rośnie wyraźnie.
Kompletowanie wszystkiego potrafi zająć znacznie dłużej.
Na szczęście gra nie wymaga pełnego czyszczenia mapy do ukończenia fabuły.
Można spokojnie ominąć część powtarzalnych aktywności.
Czy warto zaczynać Ghost of Tsushima PC w 2026 roku?
Jeśli ominąłeś grę wcześniej – zdecydowanie tak.
To nie jest produkcja, która straciła sens po kilku latach.
Nie opiera się na sezonach, aktualnej mecie ani aktywnej ekonomii multiplayer.
Główna kampania działa tak samo niezależnie od tego, czy uruchamiasz ją w 2024, czy w 2026 roku.
Co więcej, granie później ma pewną zaletę.
Port PC jest dojrzalszy, sprzęt zdążył stanieć, a karty, które dwa lata temu były wysoką półką, dziś częściej pojawiają się w normalnych konfiguracjach.
Nie trzeba mieć nowego komputera za fortunę.
Dla kogo Ghost of Tsushima PC nie będzie idealne?
Nie każdy musi się zakochać w tej grze.
Jeśli nie lubisz otwartych światów i powtarzalnych aktywności, część zawartości może szybko zmęczyć.
Jeżeli oczekujesz bardzo wymagającego systemu walki w stylu Sekiro, Ghost of Tsushima może być zbyt przystępne.
A jeśli szukasz RPG z setkami decyzji dialogowych i skomplikowanym rozwojem statystyk, też nie jest to ten adres.
Ghost of Tsushima jest przede wszystkim kinową przygodą akcji.
Ma wyglądać dobrze, dobrze się prowadzić i dawać poczucie bycia samurajem.
W tej roli sprawdza się bardzo dobrze.
FAQ
Kiedy Ghost of Tsushima wyszło na PC?
Ghost of Tsushima Director’s Cut zadebiutowało na PC 16 maja 2024 roku. Wydanie zawiera podstawową kampanię, rozszerzenie Iki Island oraz tryb Legends.
Czy Ghost of Tsushima PC ma Iki Island?
Tak. Wersja komputerowa została wydana jako Director’s Cut, więc rozszerzenie Iki Island jest częścią pakietu.
Czy Ghost of Tsushima PC działa w 60 FPS?
Tak. Wersja PC nie ma sztywnego limitu 60 FPS. Osiągana płynność zależy od procesora, karty graficznej, rozdzielczości i ustawień obrazu.
Czy Ghost of Tsushima PC obsługuje ultrawide?
Tak. Gra została przygotowana z obsługą szerokich formatów ekranu, dzięki czemu dobrze sprawdza się na monitorach ultrawide.
Czy lepiej grać na klawiaturze czy padzie?
Oba sposoby działają dobrze. Mysz daje bardzo wygodne celowanie z łuku, natomiast kontroler jest naturalny w walce mieczem i podczas jazdy konnej. DualSense oferuje również dodatkowe funkcje przy kompatybilnym połączeniu.
Czy Ghost of Tsushima to trudna gra?
Poziom trudności można dopasować. Gra potrafi wymagać dobrego parowania i uników, ale jest przystępniejsza niż typowe soulslike’i. Na wyższych ustawieniach przeciwnicy stają się dużo bardziej niebezpieczni.
Czy Ghost of Tsushima PC warto kupić w 2026 roku?
Tak, szczególnie jeśli lubisz przygodowe gry akcji, samurajski klimat i otwarte światy. Oprawa wizualna nadal wygląda świetnie, walka dobrze się broni, a wersja PC zawiera kompletną historię wraz z Iki Island.
Ghost of Tsushima PC w 2026 roku nadal ma własny charakter
Największą zaletą Ghost of Tsushima nie jest jedna konkretna mechanika.
To sposób, w jaki wszystkie elementy składają się w jeden klimat.
Wiatr prowadzi przez pole.
Liście lecą nad drogą.
Gdzieś w oddali stoi pagoda.
Jin zsiada z konia.
Przeciwnik wyciąga miecz.
Przez chwilę nic się nie dzieje.
A potem wszystko trwa pięć sekund.
W 2026 roku nadal działa.
Otwarty świat miejscami zdradza już swoją bardziej klasyczną konstrukcję. Część aktywności powtarza się częściej, niż powinna. Lisy po trzydziestym spotkaniu nie wywołują już takiego zachwytu jak po pierwszym.
Ale najważniejsze elementy praktycznie się nie zestarzały.
Walka jest dobra.
Krajobrazy są świetne.
Muzyka działa.
Historia ma kilka naprawdę mocnych momentów.
Iki Island rozszerza opowieść tam, gdzie ma to sens.
A wersja komputerowa dodaje wysoką płynność, szerokie proporcje ekranu, kilka technologii skalowania i pełną kontrolę nad grafiką.
Co ciekawe, Ghost of Tsushima najlepiej wspomina się często nie przez wielkie bitwy.
Tylko przez drobiazgi.
Haiku nad jeziorem.
Lis biegnący między drzewami.
Pojedynek w deszczu.
Samotną jazdę przez pole trawy.
I ten moment, kiedy zamiast otworzyć mapę, po prostu patrzysz, gdzie wieje wiatr.
Właśnie dlatego ghost of tsushima pc nadal ma sens kilka lat po premierze.
Nie dlatego, że w 2026 roku brakuje nowych gier.
Wręcz przeciwnie.
Po prostu nie każda nowa gra potrafi stworzyć miejsce, przez które chce się jechać trochę wolniej.
Cuszima nadal potrafi.
Dodaj komentarz